காணாமல் போகுமா விவசாயம்?

-
இந்தகொரோனா நேரத்தில் இந்த தலைப்பைப் பற்றி எழுதுவது மிகவும் சரியானதாகவே இருக்கும் என்று எண்ணுகிறேன். ஏனெனில் இன்றைய சூழலில் நமக்கு போதுமானது வெறும் உணவு மட்டுமே. எந்நேரத்திலும் தொற்று வரலாம், உயிர் போகலாம் என எண்ணி அரசே நம்மை வீட்டில் இருக்க உத்தரவிட்டுள்ளது. அனைத்து தொழில்களும் முடங்கி நிற்க, கம்பீரமாக நிமிர்ந்து நிற்பது விவசாயம் தான்.

கடந்த பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன் இருந்த மானுட வாழ்க்கை முறையை விட இன்றைய வாழ்க்கை பல்வேறு கோணங்களில் மாறுபட்டுள்ளது. பல விளை நிலங்கள் கட்டடங்கள் மற்றும் கட்டிட நிலங்களாகவும் கூறு போடப்பட்டுள்ளது.  நீர் இல்லாமைக்கு காரணம் மரம் வளர்ப்பு இல்லாமை என்று சொல்லியே நம்மை நாம் ஆற்றுப்படுத்துகிறோம்.

பொதுக்கிணறு, பொது ஆழ்துழை இயக்குவிசைக் குழாய், குளம்  போன்ற நீர்நிலைகளை குறைவாகப்  பயன்படுத்தி வந்தநாம், இன்று வீடு தோறும் ஆள்துளைக் கிணறுகள் அமைத்து அதில் தண்ணீரை உறிஞ்சிவிடுகிறோம்.

தண்ணீர் இல்லாமல் வாழமுடியுமா என்ற கேள்வி உங்கள் உள்ளத்தில் தோன்றுவது புரிகிறது. ஆனால் அதிகமான கட்டுபாடுகள் இல்லாததாலும் பேராசை மிகுந்த எண்ணத்தாலும் நிலத்தைத் துளையிட்டு தண்ணீரை உறிஞ்சினால் மரங்களுக்கான நீர் பாதிக்கப்படும். பிறகு நிலத்தடி நீர்க்கால்கள் பாதிக்கப்படுவதால் விவசாய கிணறுகளில் உள்ள ஊற்றுகள் அடைபடும். பின்னர் கிணறுகள் வறட்சியுறும்.

மானுடவியல் கூற்றுப்படி ஆசை என்பது எவ்வளவு பொருள், செல்வம் பெற்றாலும்  நிறைவு பெறாதது. கட்டிடங்கள் விவசாய நிலங்களில் கட்டக்கூடாது என்ற கட்டுப்பாடுகள் வராவிட்டால், சோற்றுக்காக வெளிநாடுகளிடம் பிச்சை எடுக்கும் நாள் வெகுதொலைவில் இல்லை. 

ஏற்கனவே உரம் என்றபெயரிலும் மருந்து என்ற பெயரிலும் நஞ்சைக்கொட்டி மண்ணையும் வளி மண்டலத்தையும் மலடாக்கிவிட்டோம். பல இடங்களில் தண்ணீரை வாயில் வைக்க முடியாத அளவு உவர்ப்பாக்கிவிட்டோம். பல தொழிற்சாலைகள் இதில் பெரும் பங்காற்றி ஆறுகள், குளங்கள் மற்றும் நீர் நிலைகளைச் சிதைத்துவிட்டன. 

இன்று விவசாய நிலங்களில் குறிப்பாக நெல்விளையும் நிலங்கள் கட்டிட நிலங்களாக கூறுபோடப்படுகின்றன. இதைத் தொழிலாக செய்யும் தரகர்கள் தங்கள் ஆதாயத்திற்காக மக்களின் ஆசையைத் தூண்டி அதைவிற்று நல்ல பணம் பார்த்துவிடுகிறார்கள். 

அந்த நிலத்தை வாங்கியவுடன் ஆள்துளைக் கிணறுகள் அமைத்தல் தான் முதல் பணி. கட்டிடங்கள் கட்டியபின் தங்கள் சாக்கடையை நிலத்தில் விடுகின்றனர். அது நீரில் கலந்து விவசாய கிணறுகளை சாக்கடையாக்கி விவசாயிகளை வெறுமையாக்கி உயிரை மாய்க்கவைக்கிறது. இதற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்காவிட்டால் அடுத்ததலைமுறை அந்நியரிடம் பிச்சை எடுப்பதை யாராலும் தவிரக்கமுடியாது. 

சிந்திப்போம்

முனைவர்.சி.நஞ்சப்பா 
இயற்கை உழவர் 

Comments

  1. தமிழ்ப்பூ21 April 2020 at 09:08

    எதிர்கால விவசாயம் குறித்த அலசல் அருமை. எளிய நடையில் இயல்பாக எழுதுவது என்பது அனைவருக்கும் அமையாத ஆற்றல். இந்த ஆற்றல் உமக்குக் கிடைத்த வரம். மாதம் இரண்டு பதிவுகளைத் தவறாமல் இடுக.

    ReplyDelete
  2. nanjappa11 May 2020 at 00:00

    விவசாயம் இன்றி உணவில்லை ஐயா. உங்கள் ஊக்கம் எனது படைப்பின் ஆக்கம். நன்றி ஐயா.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

பிளாஸ்டிக் எனும் அரக்கன்

-
Image
மனித இனம் பல லட்சம் ஆண்டுகள் கடந்து வந்தது. மனிதனின் ஒவ்வொரு பரிணாம வளர்ச்சியும் இயற்கையின் உதவியுடனே நடந்துள்ளது. மனிதன் தான் பிறந்த காலத்திலிருந்து நாடோடியாகவும், வேட்டையாடியாகவும் திரிந்தான். தனக்குத் தேவையானவற்றைத் தவிர, நாளைக்கு என்று எதையும் சேர்த்து வைக்காமல் பிற உயிர்களைப்போலவே தானும் வாழ்ந்து வந்தான். நடந்து நடந்து ஓய்ந்தவனுக்கு, தான் இருக்கும் இடத்திலேயே உணவு கிடைத்ததால் அவனின் ஓட்டம் நின்றது. அங்கே தான் இயற்கைக்கு அழிவு ஆரம்பம் ஆனது.  ஓடியவன், மற்ற உயிர்களை பிடித்து வைத்தான். தான் வாழ வசதிகள் நிறைந்த இடத்தில் குடிசைகளை கட்டினான். அன்றைக்கு வேண்டும் என்ற எண்ணம் பெருகி நாளைக்கும் என்று எண்ணினான். பசிக்கு வேட்டையாடியவன், சேமிக்க வேட்டையாடினான். தேவைக்கு மேல் சேரும் போது, அவனுக்கு சிறிது சிறிதாக பேராசை தோன்றியது. நீரை சேமித்தான், தானியங்களை சேமித்தான், இவைகளை சேமிக்க சில உலோகங்களையும் மண் பண்டங்களையும் உருவாக்கினான். கடந்த நூற்றாண்டு வரைகூட, மனிதன் சேமிக்க மற்றும் பயன் படுத்த உலோகங்களையும் மண்ணையுமே பயன் படுத்தினான். தொலைக்கா...
Read more

மாட்டுப்பொங்கல் என்றாலே பகவதி அண்ணனும், கேன தாத்தாவும் நினைவில்

-
பொங்கல் என்றவுடன் ஞாபகம் வருதே   ஞாபகம்  வருதே என்ற பாடல் வரிகள் மட்டுமே நினைவிற்கு வருகிறது .  நான் விவசாய குடும்பத்தில் பிறந்தவன். என் அப்பா அம்மா இருவரும் ஆசிரியராக இருந்தாலும், என் அப்பா விவசாயத்தை கவனித்து வந்தார். எங்களிடம் இரண்டு எருதுகள், இரண்டு மூன்று பசு மாடுகள், எருமை மற்றும் ஆண்டு தோறும் தோட்டத்து கருப்பு சாமிக்கு  வெட்ட ஒரு கிடாவும்  வளர்ப்போம்.  எங்கள் தோட்ட வேலைக்காக ஆட்களை ஆண்டு சம்பளத்திற்கு அப்பா சேர்ப்பார். அதில் மிகவும் என்னோட பாசமாக இருந்தவர் பகவதி அண்ணன். அவர் வேலை ஆள் என்றாலும் அவரை நான் அண்ணா என்றே கூப்பிட்டு பழக்கம். என் அப்பா மிகவும் கோவக்காரர். வாத்தியார் தோட்டம் என்று தான் எங்கள் தோட்டத்தை சொல்வார்கள். அந்த பகவதி அண்ணா என் அப்பாவிடம் மிகவும் அமைதியாகவே இருப்பார். எனக்கு சின்ன வயது முதலே படிப்பில் அவ்வளவு நாட்டம் இல்லை.  எனவே நான் பகவதி அண்ணனுடன் தோட்ட வேலைகள் கற்றுக்கொள்வேன். சோளம் விதைப்பது முதல் நெல், கம்பு, ராகி, வாழை, கரும்பு மற்றும் அனைத்து விதைப்பு முறைகளையும் பகவதி அண்ணண் கற்றுக்கொடுத்தார். நான் ஒன்றாம் வகுப...
Read more

பழனியப்ப தாத்தா எனும் பாலம்

-
Image
இந்த தலைப்பைப் பார்த்த உடன் நான் ஒரு நபரைப் பற்றி மட்டுமே சொல்லப்ப போகிறேன் என்று நினைத்தால் அதற்கு நான் பொருப்பல்ல. சரி நான் சொல்ல வரும் தகவலை விவரிக்கிறேன். நான் பிறந்து வளர்ந்த ஊர் கொங்கர்பாளையம். ஈரோடு மாவட்டம் கோபிசெட்டிபாளையம் வட்டத்தில் அமைந்துள்ள விவசாய கிராமம். இங்கு பலதரப்பட்ட மக்கள் வழ்ந்தாலும் ஒற்றுமை என்பது இருக்கும்.  என் தாத்தாவுடன் பிறந்தவர்கள் நான்கு பேர். இந்த ஐந்து பேருக்கும் நண்பனாக இருந்து அவர்களுக்குள் வரும் அனைத்து சண்டை சச்சரவுகளை சமாளித்து ஒற்றுமையை ஏற்படுத்திய பொறுப்பில் இருந்தவரே பழனியப்பா தாத்தா. உலகத்தில் எதார்த்தமான மனிதர்கள் இருந்தார்கள் என்றால் அது அவரது குடும்ப உறுப்பினர்கள் மட்டுமே. யார் வீட்டிற்கு வந்தாலும் பாகுபாடில்லாமல் நமது குடும்ப உறுப்பினர் போலவே நடந்து கொள்ளும் பாங்கு அவரின் தனித்தன்மை. அவர் எங்களின் மூன்று தலை முறையோடு பாசமாகவும் பாலமாகவும் இருந்த மாபெரும் மனிதர். அனைவரையும் ஏசாமி என்று அவர் பாசமா அழைக்கும் குரல் இன்னும் என் நினைவில் நின்று கொண்டே இருக்கிறது. பணம் மற்றும் பொருளுக்கு மதிப்பளிக்க...
Read more